نامه سرگشاده ی بنیاد حضرت فاطمه ی زهرا سلام الله علیها
به رهبری معظم انقلاب مد ظله العالی، در آستانه ی تشییع پیکر مطهر امام شهید

محضر مبارک رهبری معظم حضرت آیت الله امام مجتبی
این نخستین نامه ای است که بعد از سالها کار در خدمت و محضرامام شهید و ارسال نامه های مکرر برای آن رهبر فقید طی نزدیک به چهل سال؛ اینبار خطاب به خلف صالح او و نائب امام عصر و الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، آن هم در شرایطی بسیار خطیر نگاشته می گردد.
نامه ای حاوی نکاتی مهم که قطعاً اهمیت آن را تاریخ این انقلاب حماسه گواهی خواهد داد. نکاتی که نظرمردم مبعوث و نگاه مسئولین ولایی و دید رزمندگان غیور را آئینه داری خواهد کرد.
در همین ابتدا اجازه دهید که شهادت پر حزن و حماسه ی آن امام شهید را به حضرتتان تبریک و تسلیت عرض نموده و از خداوند برای روح پرفتوح آن حضرت، طلب تعالی و تعرج و برای جان عزیزتان، درخواست تحیّت و توفیق نمائیم.
وامّا بعد، آنچه در این یکسال پر موج و اوج از سر گذشت، از سرگذشت جمیع این سالها فراتر و از تاب و طاقت جمع قلوب ما افزونتر بود. اگرچه که به مصداق لا یکلف الله نفسا الّا وسعها، لابد که صبر را خداوند بر این مصیبتها - و علی الخصوص داغ شهادت امام شهید - نصیب نفوس پاک این امت حزن و حماسه خواهد ساخت، امّا این عنایت الهی مانع از آن نخواهد شد که قلوب و دستهای ما، دست اندرکار انتقام از قاتلان خارجی امام شهید و مسببان داخلی شهادتش نباشد و در این امر خطیر کوتاهی ورزد.
در خصوص مسببان جهانی، راه بسیار روشن و آنچه تاریک است سایه ی حواشی بسیار متخالج در نهاد و نهان و زبان مسببان داخلی است؛ و امّا در خصوص اینان که همچنان در تنور فتنه می دمند و نقشه ی کودتای برملای خود را پی می گیرند نکاتی چند معروض داشته خواهد شد:
اول این که زهی خیال باطل برایشان که باز بتوانند مسیر گذشته ی خیانت خود را در این کشور ادامه دهند، که این مردم مبعوث و فرزندان مسئول و رزمندگان غیور کشور دیگر به هیچکس و هیچ مقام و هیچ نامی اجازه ی دست یازی به ساحت مقدس ولایت را نخواهند داد. ما اجازه نخواهیم داد که دیگر در این کشور زبان دشمن از کام بظاهر خودیها بیرون بیاید و محیط مصفا و غیورانه ی این نظام را به اطوار متعفن زیر و بالای کلامهای مرکون و افعال مرعوب و مرجفانه ی خود بیالاید و با ژست فهم، جهل را به ساحت معلای این کشور تحمیل کند. ما به هیچکس و هیچ مقام دیگر اجازه نخواهیم داد که مسیر انقلابی این کشور را با تفرقه افکنی و عناد و توهم، به سمت رغبت و رکون و مصالحه دربرابر دشمن و دشمنی هایش بکشاند. ما نخواهیم گذاشت که به نام مسئولیت، ترس و زبونی موجب طمع مجدد دشمن شقی به این کشور و ارکان مقدسش شود. ما نمی گذاریم که دوباره راه چهل ساله ی بی مسئولیتی و انکار و بی توجهی و غفلت، به بهانه ی دارا بودن بخشی از آراء این مردم؛ سد راه مسیر خطیر ولایت و انقلاب شود. ما سازش با دشمن و کوتاهی در برابر هجمه های پی در پی اش را بر نخواهیم تابید و به حضرتت قول خواهیم داد که در میدان اینبار تکلیف مرجفون و جاهلون را تعیین و یکسره خواهیم کرد و در خیابان بر سر هرکه و هر کجا که عناد می ورزد و ادعا می نماید فریاد خواهیم زد و در مقام مسئولیت، دست کارشکنان را از سر سه قوه ی این کشور کوتاه خواهیم کرد.
دوم این که در صحنه های آگاهی و تبیین، با حضرتتان عهد حضور مقاوم و مداوم در برابر صاحبان هوای فعلی و اهواء قدیمی خواهیم بست و در اغتنام فرصت، جهل و غفلت را در این کشور از ریشه زمینگیر و رفع؛ و خرد و تدبیر را جایگزین مدعیات مدعیان پر هیاهو و بی مایه و بی ریشه خواهیم ساخت. مدعیانی که بدون درک جایگاه خود در برابر ارکان ولایی کشور مدام در حرافی مدرن، صرافی سنتی باز می کنند و بیسوادی خود را در محضر ولایت اعلم، معلوم نیست که چرا و چگونه به رخ که می کشند؟! در این صحنه امّا روشنگری پیاپی و تنویر مداوم تنها راه برجای نشاندن کسانی است که هنوز ملتفت فهم رابطه ی میان امام و امت نبوده و از زاویه ی مأمومی همچنان طفره ی منم ها و منیّت ها می روند و به محض صف بندی مردم و اصحاب انقلابی ولایت، در پشت ژست تبعیت موهوم خود به خوف خیانت حتی دست می یازند و به مصداق خطاب قرآنی ویخفون فی انفسهم ما لا یبدون لک، گاه از ولایت هم جلوتر زده و خود را به غلط دلسوز مردم و کشورجا می زنند. همان مردم و کشوری که یکسره در سایه ی عناد و اشتباه خود مشغول بر باد دادن آن با شعار انما نحن مصلحونند. بماند که این حناها مدتهاست که در این کشور و در نگاه مردم از رنگ افتاده و چانه زنی چانه هاشان دیگر به رفتار معمول دشمن در طفره و تخطی می ماند که نتیجه ی وضعی رکون قدیمی شان در برابر دشمن زبون، همین زبونی و حقارت آشکار امروز از دیروز است.
سوم امّا مسیر مقاومت جهانی ماست. جنگ دشمن با ما نه برای دفع و رفع موجودیت ایران اسلامی، بلکه برای جلوگیری از رخداد جهان اسلامی است. دشمن به خوبی دریافته است که قافیه را باخته است و این سنت الهی در مسیر وعده های قرآنی فتح و نصرت است که ما را به این قله ی رفیع از درجات منیع رشد و تعالی در افق نگاه جهانیان رسانده است. محصول بی بدیل بعثت امام راحل و ولایت امام شهید امروز کشور و مردم و جریان جهانی مقاومتی ساخته است که دست دشمن کوتاه از دست یازی، مشغول دست درازی در حریم جان سترگ و روح مقاوم انقلاب جهانی اسلامی آن است؛ که البته رزمندگان جانفدای جبهه ی مهاجم مقاومت با آرایش تهاجمی - و نه انفعالی - خود، دشمن را از حرکات خویش پشیمان کرده و به گوشه ی عزلت جهانی کشانده اند - که واضح است بیان مصادیق این عزلت در خور مقال مخاطبه با آن امام همام نیست - در مسیر این مقاومت کمترین کوتاهی جبهه ی اسلام بدیهی است که ناسزاوار و از سوی امام و امت مشمول مؤاخذه و مطلوب مجاهده است. هرکه در این راه منیر و خط مبین کمترین تردید و مناقشه و تعللی داشته باشد، معلوم است که سر به جبهه و آستان نا پاک دشمن ساییده و در خون پاک جوانان مجاهد و مردم مسلمان ایران و جهان، مقصر و همدست با اوست. تقصیری که به مصداق ذنب لا یغفر اکنون می بایست مورد توجه و تأمل دلسوزان انقلاب قرار گیرد و در آن و برآن ره اندیشی و چاره اندیشی عاجل شود.
چهارم این که در مسیر تمدنی ما در گذر از این پیچ تاریخی پر صعوبت، به زعم ما رفتار بهنگام و هشدار مغتنم نباید مورد مناقشه ی سفسطه بازان در مظان تفرقه قرار گیرد؛ که ملاک تفرقه، تشتت باطل و ملاک وحدت، از قضا حرف حق در محل عدل است و عدالت و حقیقت اکنون حکم می کند که اهل باطل سرجای خود نشانده شده و دست از تفرقه افکنی در زیر سایه و با سپر وحدت بردارند و این انقلاب و مردم و کشور را رها ساخته و برای همیشه پی کار خود در ناکجا آباد ترس و تردید وتخیّل و تجاهل خویش بروند.
در خاتمه در رعایت فرصت های ذیقیمت عالی، با آرزوی توفیق و تعالی؛ در تشییع عظیم پیش رو سوگمندانه آرزومند عنایت حق و توجهات حجت حق در برپایی پرشکوه و بی نظیر و برکنار از آسیب برای دست اندرکاران و مشایعت کنندگان امام شهید بوده و اگر بیش از این از او نمی گوییم از سر آن است که از شدت حزن نمی توانیمش گفت و نمی خواهیمش که اندیشید، چرا که او نه فقط امام و پیشوا و ولی واستاد و مراد ما، بلکه جانی بود که به چشم خویشتن در کمال ناباوری رفتنش را دیدیم و البته هنوز هم باور نکرده ایم!