×
بیتحرف ماحرف شما
x - »
| 31 ارديبهشت 1403, 5:26 ق.ظ
0098 21 88961224

بحثی در جزئی نگری در تصمیمات و آراء مدعیان اجتهاد مصطلح
در پانزدهمین جلسه ی دوره ی تربیت اساتید مفاهیم خطبه ی حمد فاطمی عنوان شد.‏
29 آبان 1401‏

البته اساس بحث این است که نهایت این خلقت هم این نیست که ما صرفاً بساط خود را جمع کنیم . ‏نهایت خلقت در سلوک و اتحاد جمعی است . یعنی در آن نظام وحدت جایگاه هر فرد متعیّن شود و ‏در آن نظام هر فرد وقوف پیدا کند و متحد باشد با آن نظام وحدانی و وقتی با آن متحد شد و هر ‏چیزی در جای خود قرار گرفت عالم می شود ، آن عالم ظهور ملکاتی که از آن به ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف یاد می شود . همان عالمی که زنان در خانه ها اجتهاد می کنند و برای فراگیری ، حضور ‏اجتماعی غیر ضرورشان از اساس منتفی است - نه این که چون بانو امین ‏(ره)‏ استاد بیاید و در خانه ‏به او درس دهد ، اصلاً نیازی به این نیست - چون راه تعلیم گفتیم که این نیست و از راه همان تجرّد ‏عقلی است که زن به اجتهاد می رسد ؛ همان تجرّدی که مجتهدین ما را عقلای قوم می سازد . که مع ‏الاسف در برخی که در های و هو و رنگ و بوی مناظرات کلامی مدعی اجتهادند - اعم از زن و ‏مرد - دیده می شود که حلول جریان عقل در کاربست تصمیمات و آرائشان دخیل نیست . یعنی وقتی ‏سؤال می کنید از بالاترین کاری که امروز در این جامعه می شود کرد ؟ می بینید جزئی نگری و ‏حاشیه سازی می کنند ، که این نشان می دهد آن عقل به آن بلوغ لازم در مصداق " ان الله بالغ امره ‏‏" نرسیده است . این چه اجتهادی است که آن عقل هنوز در اعتدال لازم " یهدون بالحق و به ‏یعدلون " کار نمی کند ؟ چون نفس اجتهاد تعقّل است . ‏

برچسب ها :


نام*
ایمیل*
نظر*




نسخه قابل چاپ
کد خبر : 50213
تاریخ خبر : 1401/09/03-19:21
تاریخ به روز رسانی : 1402/11/24-09:47